مقدمه: کلوییدها در مایع درمانی بیماران نقش بسزایی دارند، ولی این محلول ها اثرات سویی بر روی سیستم انعقادی می گذارند که باعث محدودیت در استفاده از آن ها می شود. به تازگی انواع جدیدی از این محلول ها در دسترس قرار گرفته اند که اثرات سوء انعقادی کمتری برای آن ها ذکر شده است. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات انعقادی انواع جدید در مقایسه با انواع قدیمی بود.روش ها: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور 58 بیمار با (American Society of Anesthesiologists) ASA I و II که کاندید اعمال جراحی اندام و قسمت تحتانی شکم بودند، تحت بیهوشی اسپاینال قرار گرفتند. در زمان بیهوشی وضعیت انعقادی به وسیله ترومبوالاستوگراف قبل و یک ساعت بعد از تجویز 15 سی سی بر کیلوگرم وزن بدن از محلول هیدروکسی اتیل استارچ  130(Hydroxyethyl starch 130 یا 130 HES) در گروه مطالعه و در گروه شاهد، اندازه گیری شد. همزمان وضعیت همودینامیک بیمار مانیتور و ثبت گردید. یافته های مطالعه با استفاده از آزمون های آماری c2، Repeated measures ANOVA و Mann-Whitney در سطح 0.05 تحلیل شد.یافته ها: 58 بیمار به مطالعه وارد شدند. میانگین سنی بیماران در گروه 200  HESو HES 130 به ترتیب 16.1±37.83 و 5.6±44.07 سال بود (0.05<P). با حضور 23 مرد و 6 زن در هر گروه، دو گروه توزیع جنسی یکسانی داشتند. وزن بیماران دو گروه نیز به ترتیب 8.7±69.48 و 7.5±69.72 کیلوگرم بود (0.05<P). تفاوت میاگین ضربان قلب و درجه حرارت در دو گروه معنی دار بود، اما بیماران از نظر فشارخون تفاوت معنی دار آماری نشان ندادند. میانگین تغییرات مختصات ترومبوالاستوگرافی (TEG یا Thromboelastography) پس از تجویز 200 HES یا 130 نسبت به قبل از آن در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر استفاده ازHES 130  به میزان 15 سی سی بر کیلوگرم وزن بدن از نظر تاثیر بر سیستم انعقادی مزیتی بر HES 200 ندارد.

در این پژوهش، توزیع وزن مولکولی قیر پایه و تغییرات آن در نمونه شاهد با استفاده از داده های تجربی رئولوژیکی زاویه فاز محاسبه و مدل دلتا (زاویه فاز) ارائه شده توسط استاستنا و همکاران از راه محاسبه زمانهای آسایش با استفاده از داده های تجربی رئولوژیکی هر دو قیر مطالعه شد. با توجه به توزیع وزن مولکولی محاسبه شده مشخص شد که گونه های مولکولی سازنه قیر هر دو نوع تغییر افزایش و کاهش وزن مولکولی یا اندازه تجمعات مولکولی (خوشه ها) را طی اختلاط در دمای بالا تحمل می کنند. از آنجا که این گونه محاسبات قبلا در مورد قیر پایه و شاهد انجام نشده بود. مشاهده کاهش وزن مولکولی یافته جدیدی است که در مطالعه رفتار قیرهای پلیمری باید در نظر گرفته شود. با توجه به غیر مخرب بودن این روش و عدم استفاده از حلال در تحلیل ساختار قیر، این روش را می توان به سهولت برای کنترل کیفیت و ساختار قیرها در حین تولید بر پالایشگاه ها،تعیین عمر مفید مصالح ساخته شده از قیر و تغییرات ایجاد شده درکیفیت قیر مصرف شده بکار برد.

سابقه و هدف: شواهد بسیاری وجود دارند که لیپیدها به ویژه لیپوپروتئین ها با وزن مولکولی پایین و همین طور پلاکت ها نقش مهمی در پاتوژنز پلاک آترواسکلروزیس و تشکیل لخته عروقی دارند. مساله مهم این است که چگونه لیپیدها می توانند باعث القای تشکیل ترومبوز اولیه گشته و چه آزمایش هایی در تشخیص زودرس این ترومبوس ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است؟مواد و روش ها: این تحقیق به روش مقطعی (cross sectional) انجام شد. 42 نفراز میان افرادی که سابقه افزایش چربی با کلسترول تام سرم بالاتر از mg/dL 200 داشتند و 14 نفر از میان افراد داوطلب سالم (کلسترول طبیعی) به عنوان شاهد سالم انتخاب شدند. پس از جمع آوری LDL سرم نمونه ها و اکسید کردن آن ها، فعالیت پلاکت ها در مجاورت این نمونه ها آزمایش شد. نتایج با استفاده از 16 SPSS و آزمون t-test تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: میزان جذب LDL اکسیده نمونه ها از 0.45 در LDL طبیعی به0.98 در فرم اکسیده تبدیل شده (p<0.0008). برخلاف LDL طبیعی، لیپوپروتئین های اکسید شده موجب افزایش تجمع پلاکتی با اگریگومتری شدند، فعالیت پلاکت ها در مجاورت n-LDL فقط 11% بود، در صورتی که در مجاورت mg/dL 20 از OX-LDL، این فعالیت تا 45% رسید. فلوسیتومتری نشان داد که حداکثر میزان باند شدن پلاکت ها به فیبرینوژن در مجاورت 10 میکرومول ADP و mg/dL 20 لیپوپروتئین های طبیعی و اکسید شده، به ترتیب 8% و 82% بود.نتیجه گیری: آزمایش ها نشان دادند که چنانچه لیپیدها در مجاورت مواد و داروهای اکسیدان قرار گیرند، اکسید شده و موجب فعالیت بیشتر پلاکت ها می گردند. بنابراین احتمال ایجاد ترومبوز وریدی و بیماری های قلبی عروقی زیاد می شود.

پلیمرهای حافظه دار زیرمجموعه ای از مواد هوشمند هستند که می توانند شکل اولیه شان را بعد از تغییر شکل موقت بازیابی نمایند. این دسته از پلیمرها دارای کاربردهای فراوانی بوده و در سال های اخیر نظر بسیاری از صنایع (به خصوص پزشکی) را به خود جلب کرده اند. هدف اصلی این مطالعه، بررسی تأثیر وزن مولکولی بر پارامترهای مختلف حافظه شکلی پلیمر می باشد. علاوه بر این، مکانیزم های حاکم بر رفتار حافظه داری پلیمرها مورد مطالعه قرار می گیرد. محاسبه ی دمای انتقال شیشه ای و تأثیر این پارامتر بر رفتار حافظه شکلی پلیمر از دیگر اهداف این پژوهش می باشند. در این مطالعه، همه مدل ها با نرم افزار متریالز استودیو ساخته شده و تمامی شبیه سازی ها با استفاده از نرم افزار لمپس انجام شده است. طبق نتایج حاصل، دمای انتقال شیشه ای پلیمر با افزایش درجه پلیمریزاسیون افزایش می یابد. ادامه ی مطالعات در راستای دستیابی به ریزساختاری بهینه نشان داد که با افزایش وزن مولکولی از g/mol 36000 به g/mol108000، پارامتر تثبیت شکل از 90% به 94% افزایش می یابد. برخلاف تثبیت شکل، پارامتر بازیابی شکل روندی نزولی را با افزایش وزن مولکولی دنبال می کند. این روند کاهشی، ناشی از افزایش نسبت فاز ثابت به فاز بازگشت پذیر با افزایش وزن مولکولی پلیمر است.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در این آزمایش اثر غلظتهای 0، 2 و 5 میلی مولار از اسیدهای سیتریک، مالیک و اگزالیک بر جذب فسفر در خاکهای آهکی ارزیابی گردید. در خاکهای مورد مطالعه مقدار کربنات کلسیم معادل از 4 تا 28%، مقدار رس از 33 تا 56% و مقدار مواد آلی از 0.6 تا %2.7 بود. نتایج نشان داد که در حضور اسیدهای آلی، جذب فسفر توسط خاک ها کاهش یافت و تاثیر اسید سیتریک در برخی خاکها نسبت به اسیدهای اگزالیک و مالیک بیشتر بود. در خاک های مورد مطالعه غلظت 5 میلی مولار اسیدهای آلی بطور معنی داری بیش از غلظت 2 میلی مولار منجر به کاهش جذب فسفر گردید. همچنین کمترین مقدار جذب فسفر در غلظت 5 میلی مولار اسیدهای آلی در خاک 5 و بیشترین مقدار جذب در تیمار بدون کاربرد اسیدهای آلی در خاک 4 که مقدار رس و کربنات کلسیم معادل بیشتری داشت، مشاهده شد. بنابراین میزان جذب فسفر به نوع، غلظت اسیدهای آلی و ترکیبات تشکیل دهنده خاک بستگی داشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تنوع ژنتیکی پایه و اساس اصلاح گیاهان محسوب می شود که گزینش و بهبود گیاهان با صفات و خصوصیات مطلوب را ممکن می سازد. جنس آژیلوپس (Aegilops spp) یکی از خویشاوندان وحشی گندم نان است و پراکنش وسیعی در خاورمیانه و غرب آسیا دارد که ایران بخش وسیعی از این منطقه را در بر می گیرد. در این تحقیق 75 توده از جمعیت های گونه آژیلوپس ترنسیالیس (Aegilops triuncialis) که در بانک ژن گیاهی ملی ایران نگهداری می شوند، از نظر تنوع زیر واحدهای گلوتنین با وزن مولکولی بالا (HMW-GS) با استفاده از روش SDS-PAGE مورد ارزیابی قرار گرفتند که در مجموع 10 باند پروتئینی در قالب 20 الگوی مختلف در میان نمونه ها مشاهده شد. بیشترین فراوانی باندی مربوط به باندهای h و i با فراوانی 93/0 و کمترین فراوانی مربوط به باند k با فراوانی 026/0 بود که تنها در استان های قزوین و گلستان مشاهده گردید. بالاترین مقدار تنوع ژنتیکی تصحیح شده مربوط به استان مرکزی و برابر 4/0 و کمترین تنوع ژنتیکی تصحیح شده مربوط به استان کردستان برابر 13/0 بود. ماتریس فاصله ژنتیکی استان ها بر اساس شاخص نی نشان داد که بیشترین فاصله ژنتیکی را نمونه های دو استان گلستان و خراسان شمالی از استان آذربایجان غربی داشتند و کمترین فاصله ژنتیکی بین استان خراسان رضوی و سمنان و همچنین بین استان خراسان شمالی و مازندران مشاهده شد. تجزیه خوشه ای زیر واحدهای HMW-GS با استفاده از روش UPGMA، استان های موردبررسی را به سه گروه تقسیم کرد و مشخص گردید که رابطه منطقی مشخصی بین تنوع ژنتیکی و تنوع جغرافیایی وجود دارد.